Feature Film: Nadine – Press

Oktober 2007
NADINE
Tekst: Bregtje Schudel
Première 25 oktober (100 min.) – Kinderloze vrouwen van tegen de veertig; ze gaan soms wat vreemd doen. Dat constateerde Erik De Bruyn toen hij eens rondkeek in zijn vriendenkring. Deze vooral hormonaal lijkende veranderingen inspireerden hem tot het schrijven van het script voor Nadine, De Bruyns tweede speelfilm.

Nadine is begin veertig en eigenaresse van een vormgevingsbureau. Ze ging tot een paar jaar terug zorgenvrij door het leven. Toen kreeg het voort- plantingssyndroom haar in de macht en sloeg ze samen met haar vriend aan het seksen-met-voorbedachte-rade. Het mocht allemaal niet baten en de relatie liep op de klippen. Als ze op een dag door de supermarkt loopt en een vroegere kennis tegen het lijf loopt die net vader is geworden, slaan de stoppen door. Ze ontvoert de baby en vlucht naar het buitenland.

Het klinkt misschien als een misdaadfilm, maar dat is Nadine alles behalve. De Bruyn veroordeelt Nadine niet, hij stelt alleen vast hoe sterk de nesteldrang kan zijn en hoe hevig de emoties die ermee gepaard gaan. Nadine is een karakterstudie en de keuze om de titelrol door drie actrices (Halina Reijn, Sanneke Bos en Monic Hendrickx) te laten spelen, was een hele goede. Ze spelen alledrie een bepaalde fase in het leven van Nadine en doen dat met hun eigen maniertjes en gewoontes. Daardoor ontstaat een veel rijker palet aan gedragingen dan wanneer één van de drie de rol in haar eentje had gespeeld. Het geeft de film bovendien een surrealistisch tintje, dat goed past bij de filmische stijl van De Bruyn.
http://www.mijnnl.nl/amsterdam/detail_film.php?id=43251&soort=producties FILMFESTIVAL GENT 2007

door Ali Pankow
Zeven jaar na zijn opvallende debuut Wilde Mossels is Erik de Bruyn terug met Nadine. De film is gemaakt met steun van het Vlaamse Audiovisueel Fonds. In ruil voor die investering van ons belastingsgeld mogen Kürt Rogiers, Tom van Landuyt en Matthias Schoenaerts in hun piepkleine bijrolletjes het titelpersonage bepotelen. Dat lijkt een goede deal. Nadine een zeer knap geconstrueerde en machtig gefotografeerde film over een vrouw die uit frustratie over haar onvervulde kinderwens de baby ontvoert van haar ex. Samen reizen ze naar het zuiden van Europa.

Erik de Bruyn onthult hoe het tot de wanhoopsdaad is kunnen komen. Drie verschillende actrices spelen Nadine in verschillende fases van haar leven. Halina Reijn, Monic Hendrickx en Sanneke Bos lijken niet op elkaar. De fysieke verschillen vallen in het niet omdat De Bruyn ons inmiddels zo diep in het verhaal heeft vertrokken dat de vertelling naadloos verdergaat, ook al heeft Nadine de ene keer blond haar en de andere keer zwart. Nadine is een film die de ruimte opzoekt, zowel letterlijk als figuurlijk. De Bruyn is weggetrokken van de grachtengordel die de Nederlandse film in een wurggreep houdt. Weidser, gedurfder en emotioneel veel rijker dan het gros van de slimme, semi-artistieke films die bij onze Noorderburen gedraaid wordt. Nadine is een erg knap werk.
http://www.moviegids.be/index.cfm?id=93906&highlight=nadine

WEER ZEVEN JAAR ZOU TE VEEL ZIJN

1 oktober 2007
UTRECHT – “Vanavond ben ik een tevreden man”, zegt de van oorsprong Zeeuwse cineast Erik de Bruyn zaterdag tijdens het feest na de wereldpremière van zijn tweede lange speelfilm Nadine in de Stadsschouwburg in Utrecht. Zijn tevredenheid is gestoeld op de enthousiaste reacties direct na de eerste vertoning van deze opvolger van zijn succesvolle debuutfilm Wilde Mossels zeven jaar geleden.

“Zo lang moet het maar niet meer duren voordat je volgende film verschijnt”, heeft directeur Toine Berbers van het Nederlands Fonds voor de Film hem net ingefluisterd. Een hoopvolle opmerking uit de mond van deze man, maar De Bruyn weet inmiddels wel dat de praktijk van fondswerving voor een Nederlandse cineast grillig is. Vooral als hij met een eigen scenario komt. Ook heeft hij inmiddels wel ervaren dat de toedeling van subsidies door het Nederlands Filmfonds soms ondoorgrondelijk is. Maar dat weer zeven jaar wachten na Nadine te lang zou zijn, zegt ook Doreen Bonekamp, directeur van het Nederlands Filmfestival in Utrecht voor aanvang van de première al. Zij prijst De Bruyns doorzettingsvermogen. “Erik is jaren geleden hier op het festival binnengekomen als de chauffeur van de car-service en nu gaat zijn tweede speelfilm hier in première”, benadrukt Bonekamp.

Nadine gaat over een vrouw van tegen de veertig jaar bij wie de biologische klok plotseling op hol slaat. Zij kidnapt in een supermarkt aan de rand van Maastricht de baby van haar ex en rijdt met het kind naar Portugal. In een roadmovie wordt Nadine (in de vertolking van Monic Hendrickx) gevolgd tijdens deze vlucht. Een bijzondere dimensie krijgt de dramatische structuur met flashbacks waarin de rol van Nadine door twee andere actrices – Halina Reijn en Sanneke Bos – wordt vertolkt. Het is een bewuste keus van De Bruyn met deze drie verschillende vrouwen het thema universeel te maken.

De cineast putte uit eigen ervaring dat veel hoog opgeleide vrouwen van rond de veertig worstelen met loopbaan versus moederschap. Rond die leeftijd immers dient de definitieve beslissing te worden genomen. Later is te laat. De teller gaat snel, zo toont ook het apparaat met klantennummers in de supermarkt als leuke metafoor. Het kost weinig moeite ook met drie Nadines de verhaallijn vast te houden, terwijl vereenzelviging toch minder snel op de loer ligt.

De film zal in de eerste plaats vrouwen aanspreken. Al spelen mannen natuurlijk ook een rol in de vraag ‘wel of geen kind?’. Hoewel een lollige quote van Frank Lammers daar enige twijfel over opwerpt. “Vaders zijn door moeders bedacht. Vaders bestaan niet.” Opvallend is overigens dat De Bruyn de vrouw en haar voortplantingsprobleem zeer serieus neemt. Waar hij de mannen enige prettige zelfspot toebedeelt, zouden de vrouwen ook best een greintje humor mogen betonen.

Tijdens de aftiteling zwelt tot drie keer toe het applaus aan. Afgevaardigden van Nederlandse en Vlaamse producenten (Rocketta Film, Serendipity Films en de NPS), regisseur, de drie hoofdrolspeelsters, overige aanwezige leden van de cast en technici worden in de bloemen gezet. De Bruyn reikt de eerste cd met de fraaie soundtrack van de film uit aan componist David van der Heijden. En dan is er feest.

Nadine is vanaf 25 oktober te zien in de bioscopen. De film is geselecteerd als openingsfilm voor het Festival Mannheim-Heidelberg (10 -21 oktober) en doet mee aan de competie voor nieuwe producties bij het filmfestival van São Paulo, van 19 oktober tot 1 november.
http://www.pzc.nl/extra/kunstencultuur/article1950976.ece

Door Rob Veerman – Juni 2007
De film begint met een spannende gebeurtenis. Nadine, de hoofdpersoon, ontvoert een baby. Maar we weten niet waarom. Tijdens de tocht die ze met het kind aflegt komen we meer te weten over haar leven, haar karakter en haar motieven. Dat verhaal wordt verteld in de vorm van flashbacks die voortdurend in tijd heen en weer springen en steeds verschillende fasen in haar leven weergeven.

De hoofdrolvertolking in ‘Nadine’ is anders dan we gewend zijn, want het betreft deze keer een unieke combinatie van drie actrices: Monic Hendrickx, Sanneke Bos en Halina Reijn. Zij allen spelen de Nadine uit de film in verschillende perioden van haar leven. Daarnaast spelen de Gouden Kalf winnaars Frank Lammers en Fedja van Huêt belangrijke rollen.

Nadine zit in een moeilijke tijd als zij de baby ontvoert. Zij is begin veertig, heeft een succesvolle carrière achter de rug, maar is nog steeds kinderloos en vrijgezel. Zij voelt steeds sterker de angst niet alleen geen man te vinden, maar erger nog, kinderloos te blijven. Zij ontmoet tijdens het boodschappen doen haar vroegere vriend Daniël (Fedja van Huêt). Daniël heeft in een ver verleden samengewoond met Nadine en vóór haar een tijd met veel wisselende relaties. Inmiddels heeft hij een andere relatie en is vader geworden van baby Sam. Een gesprekje bij die ontmoeting onder een kopje koffie verloopt moeizaam. Nadine en Daniël gaan ieder hun weg om boodschappen te doen. Nadine volgt Daniël in de winkel en als deze even niet oplet haalt Nadine in een impuls Sam uit zijn mandje en vertrekt naar het buitenland voor een lange reis.

Daniël is radeloos en vermoedt uiteindelijk dat Nadine hier meer van weet. Hij gaat naar haar op zoek, maar zij is uiteraard niet te vinden. Het scenario van de film ontwikkelt zich hier bijzonder geloofwaardig. De gevoelswereld van Nadine, die model staat voor vele vrouwen die in zakelijk opzicht geslaagd zijn maar tegelijkertijd sterk verlangen naar een kindje waar eerder geen tijd of plaats voor was, is in alle fasen mooi en overtuigend vertolkt door de drie actrices. Ondanks de ontvoering blijft de rol van Nadine een sympathieke. Zij worstelt met haar leven en de consequenties van haar geslaagde carrière. Nadine staat in feite model voor een grote groep vrouwen, zij maakt echter een dramatische keuze.

Nadine is bevriend met Vince (Frank Lammers) die voor haar werkt. Zij hebben niet meer dan een vriendschappelijke relatie. Vincent is een aardige vent die wat laconiek is over relaties en daar zo zijn eigen opvattingen over heeft. Voetbal en vrienden zijn immers ook belangrijk. Er blijven genoeg mogelijkheden om met een vrouw naar bed te gaan. Waarom je zo vastleggen? Als Nadine hem voorstelt om haar zaaddonor te worden wijst hij dat resoluut af. Nazaten voortbrengen hoeft van hem niet zo nodig.

Fedja van Huêt en Frank Lammers spelen beide de rol van Daniël en Vince met verve en zijn op dreef. De film laat zich ruwweg opdelen in drie lijnen. De heden-lijn wordt gespeeld door Monic Hendrickx. Dit is het deel waar zij op de vlucht slaat met de baby die niet van haar is. Zij reist richting Zuid-Europa op zoek naar een plek waar zij haar eigen paradijselijke plekje kan vinden. Tijdens die reis wordt via flashbacks voortdurend inzicht gegeven in haar verleden en in haar drijfveren. De verleden-lijn waarin zij met heftige gulzigheid en volledige inzet werkt aan haar carrière die voor alles gaat, wordt door Halina Reijn sterk en overtuigend gespeeld. Deze Nadine verandert als haar ouders op tragische wijze overlijden.

Een tweede verleden-lijn wordt eveneens sterk en overtuigend gespeeld door Sanneke Bos. In die levensfase begint het gevoel te groeien dat haar leven eigenlijk door anderen geleefd wordt. Vriendinnen trouwen, krijgen kinderen. Nadine gaat een relatie aan en probeert wanhopig kinderen te krijgen. De relatie eindigt en Nadine is gekweld en verbitterd.

Ook tijdens de reis met baby Sam zien we vele veranderingen in Nadine. Ze herbeleeft haar verleden en de tragedies daarin. Ze realiseert zich dat ze zo niet verder kan. Ze moet besluiten wat ze met de baby doet en moet met zichzelf in het reine komen. Gedegen en verzorgde cameravoering, ingenieus en ijzersterk scenario, uitstekend acteren door alle spelers. Een hyperrealistisch psychologisch drama van hoog niveau.
Warm aanbevolen!
www.movie2movie.nl/index.php